رله‌های ثانویه تجهیزات حساسی هستند که در سیستم‌های حفاظت و کنترل شبکه‌های برق فشار متوسط و قوی به کار می‌روند. این رله‌ها سیگنال‌هایی را که از ترانس‌های جریان (CT) و ترانس‌های ولتاژ (PT) دریافت می‌کنند، پردازش کرده و در صورت تشخیص وقوع خطا (مانند اتصال کوتاه، اضافه‌بار، نشت جریان یا نوسانات ولتاژ)، فرمان قطع به کلید قدرت (دژنکتور) صادر می‌کنند. عملکرد سریع و دقیق این رله‌ها نقش حیاتی در حفظ سلامت تجهیزات و ایمنی اپراتورها دارد. رله‌های ثانویه برخلاف رله‌های اولیه، به‌طور مستقیم با مدار قدرت در تماس نیستند، بلکه فقط از طریق تجهیزات اندازه‌گیری ثانویه اطلاعات مورد نیاز خود را دریافت می‌کنند. این رله‌ها در گذشته الکترومکانیکی بودند، اما امروزه بیشتر از نوع دیجیتال یا عددی (Numerical Relays) هستند که قابلیت برنامه‌ریزی، ثبت وقایع (event recording) و ارتباط با سیستم‌های اسکادا (SCADA) را دارند. انواع رله‌های ثانویه شامل رله‌های اضافه جریان (OCR)، رله دیفرانسیل، رله ارت فالت، رله فرکانس، رله ولتاژ، و رله‌های چندمنظوره می‌باشند. هر کدام از این رله‌ها برای نوع خاصی از حفاظت تنظیم می‌شوند و در ترکیب با یکدیگر، حفاظت جامع و چندلایه‌ای از سیستم برق را فراهم می‌کنند. این رله‌ها معمولاً در تابلوهای حفاظت (Protection Panels) یا درون تابلوهای فشار متوسط نصب می‌شوند و بسته به طراحی شبکه، می‌توانند به‌صورت مستقل یا در قالب سیستم اتوماسیون عمل کنند. دقت بالا، سرعت عملکرد، قابلیت ثبت اطلاعات و سازگاری با پروتکل‌های ارتباطی مدرن مانند Modbus و IEC 61850، باعث شده‌اند رله‌های ثانویه به ابزار جدانشدنی از سیستم‌های برق صنعتی و نیروگاهی تبدیل شوند.